Τον Δεκέμβριο του 2003, με τη Διακήρυξη που υπογράψαμε, πολιτικά κόμματα και κινήσεις της Αριστεράς (ΑΚΟΑ, ΔΕΑ, Ενεργοί Πολίτες, ΚΕΔΑ, ΚΟΕ,, ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ, Ανένταχτοι Αριστεροί του ΧΩΡΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ), συνομολογήσαμε το πολιτικό πλαίσιο για τη δημιουργία και τη λειτουργία της Πρωτοβουλίας για τη συσπείρωση της Αριστεράς.
Όπως τονίζαμε και τότε "εμείς που αναλαμβάνουμε αυτή την ενωτική πρωτοβουλία είμαστε συλλογικότητες και ανένταχτοι αγωνιστές και αγωνίστριες από διαφορετικούς ιστορικούς χώρους της Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων. Από τους χώρους της δημοκρατικής, της ανανεωτικής, της ριζοσπαστικής, της αντικαπιταλιστικής, της επαναστατικής, της κομμουνιστικής Αριστεράς, της πολιτικής οικολογίας, του φεμινισμού, της νεολαίας, των κινημάτων αμφισβήτησης". Αγωνιστές και αγωνίστριες που "μας ενώνει η κοινή αγωνία και θέληση να συμβάλουμε να βγει η Αριστερά από τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεται σήμερα και να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις".
Τόσο το περιεχόμενο της Διακήρυξης, όσο και το ίδιο το πολιτικό εγχείρημα της ενότητας και της κοινής δράσης της Αριστεράς, θεωρούμε και σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά, ότι αποτελεί ένα επιτακτικό αίτημα του κόσμου της Αριστεράς και αναντίρρητη δέσμευση για όλους εμάς και τις οργανώσεις μας.
Γνωρίζουμε ότι σ αυτό το διάστημα κάναμε λιγότερα από όσα οι αρχικές μας φιλοδοξίες αλλά και οι δυνατότητες επιτρέπανε. Όπως επίσης αναγνωρίζουμε αυτοκριτικά, ότι από υποκειμενικές αδυναμίες, με διαφορετικούς όρους, και άνισους καταλογισμούς ευθύνης, διαψεύσαμε προσδοκίες και ενθαρρύναμε επιφυλάξεις και δυσπιστίες. Για όλα αυτά είναι ανάγκη και δεσμευόμαστε να συζητήσουμε αναλυτικά και σε βάθος, στην επόμενη περίοδο.
Ωστόσο, πέρα από υποκειμενικές ευθύνες, χρειάζεται να συνυπολογίσουμε ότι η ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ συγκροτήθηκε σε στιγμές κινηματικής ευφορίας και δοκιμάσθηκε, πολιτικά και εκλογικά, σε στιγμές ύφεσης των αγώνων και σε καθεστώς ανάληψης της πρωτοβουλίας από τους μηχανισμούς επιβολής και διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, γεγονός που επιβάλλεται να συμπεριλάβει η κριτική αποτίμηση στα συμπεράσματά της.
Σήμερα, ένα χρόνο μετά, επιχειρούμε ένα νέο ξεκίνημα, περισσότερο ώριμοι, με μεγαλύτερη εμπειρία στην κατανόηση της διαφορετικότητας, περισσότερο "σοφοί" και εξοπλισμένοι για να υπερβαίνουμε αδυναμίες και καχυποψίες του παρελθόντος, περισσότερο πεισμένοι ότι το εγχείρημα της ενότητας δράσης, της συνεργασίας των δυνάμεων της Αριστεράς σε κάθε αναγκαίο επίπεδο και σε μια σχέση πάντα ανοικτή και ισότιμη με τα κοινωνικά κινήματα, είναι ο δρόμος για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες και τις απαιτήσεις του κόσμου της εργασίας.
Το κείμενο που συνυπογράφουμε είναι ένα "ανοικτό" κείμενο με πολλαπλή σημασία, σηματοδοτεί μια διαδικασία και όχι μια οριστική κατάληξη, μπορεί να συμπληρωθεί στην πορεία, μπορεί να εμπλουτισθεί από τη συμμετοχή και άλλων δυνάμεων, μπορεί να γίνει αναγκαίο να εκτιμηθούν πιο συγκεκριμένα ορισμένες πλευρές ή η γενική κατάσταση του κινήματος κλπ. Αποτελεί, όμως, ένα ορισμένο πλαίσιο πολιτικής συμφωνίας στις παρούσες συνθήκες που μας δεσμεύει και μας ενεργοποιεί.
Η νέα αρχή και η αξιοπιστία της Πρωτοβουλίας μας για τη Συσπείρωση της Αριστεράς θα κριθεί πρώτα απ' όλα στην πράξη, θα δοκιμασθεί από τη δυνατότητα εξωστρεφούς πολιτικής δράσης. Από τη θέληση δηλαδή και την ικανότητά μας να "γειωθούμε" στις μεγάλες κοινωνικές αντιθέσεις και τις σύγχρονες κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες. Η προσπάθεια για τη συσπείρωση της Αριστεράς δεν θα αξιολογηθεί μόνο στο επίπεδο κεντρικών πρωτοβουλιών αλλά πρώτα απ' όλα στο βαθμό που θα εκφράζεται μέσα στα προβλήματα και τις ανάγκες του ελληνικού λαού, που θα ενισχύει ενωτικούς λαϊκούς και ταξικούς αγώνες και θα συναντιέται στη δράση και στην αναζήτηση με τα πιο πολύμορφα κοινωνικά κινήματα.
Στόχος και προοπτική μας είναι μέσα από τις κοινές δράσεις και πρωτοβουλίες, μέσα από κοινές δομές διαλόγου, αναζήτησης και αλληλο-επηρεασμού να διαμορφώνουμε όλο και πιο συνεκτικούς και αξιόπιστους όρους συνεργασίας, να επεξεργαζόμαστε στην πράξη το σύγχρονο περιεχόμενο μιας αξιόπιστης αριστερής εναλλακτικής πρότασης στον καπιταλισμό με ορίζοντα τον σοσιαλισμό. Ένα πολιτικό σχέδιο που θα αντιστοιχεί στις ανάγκες της εποχής μας και θα υπερβαίνει λάθη και αρνητικές εμπειρίες του παρελθόντος, που δυσφήμησαν τόσο την Αριστερά όσο και τον σοσιαλισμό.

Ο ΚΟΣΜΟΣ

Η τάση της ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης για ένταση του οικονομικού και πολιτικού αυταρχισμού αποτελεί κύριο μέσο επιβολής της Νέας Τάξης Πραγμάτων. Είναι μια σαφής επιλογή του διεθνοποιημένου κεφαλαίου για την αύξηση των ρυθμών και των πεδίων εκμετάλλευσης τόσο στην περιφέρεια, όσο και στο εσωτερικό των οικονομικά ανεπτυγμένων χωρών. Επικυρώνει παράλληλα την πολιτικοστρατιωτική ηγεμονία των ΗΠΑ στον πλανήτη και τη δυνατότητα να αναλαμβάνουν μονομερώς στρατιωτική και αστυνομική δράση σε πλανητικό επίπεδο. Με πολιτικό δόγμα τον "διαρκή πόλεμο" και εργαλείο διευθέτησης των συνειδήσεων τον "πλανητικό εσωτερικό εχθρό", ο νεοφιλελεύθερος παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός, επιχειρεί τη ρύθμιση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών και τροποποιεί σε αυταρχικότερη κατεύθυνση το πολιτικό, νομικό και ιδεολογικό εποικοδόμημα των αστικών κρατών. Ο "διαρκής πόλεμος" αποτελεί την ανώτερη μορφή διεθνοποίησης της καταστολής και της πειθάρχησης, αφού συμπυκνώνει:
- τη στρατιωτική δράση κατά κρατών για "αστυνομικούς" λόγους [Αφγανιστάν].
- τη στρατιωτική δράση κατά κρατών για "προληπτικούς" λόγους [Ιράκ].
- τη στρατιωτική δράση κατά αντάρτικων κινημάτων [Κολομβία, Φιλιππίνες].
- την απειλή ανάληψης στρατιωτικής δράσης κατά οποιοδήποτε κράτους κινείται "εκτός των τειχών" [Ιράν, Συρία, Β Κορέα, αλλά και Βενεζουέλα, Κούβα]

Η ΕΥΡΩΠΗ

Η Ευρωπαϊκή Ένωση ακολουθεί όλο και πιο έντονη νεοφιλελεύθερη και ατλαντική πορεία. Συγκροτείται ταχύτατα σε έναν ιμπεριαλιστικό πόλο που θα συμμετέχει στο μοίρασμα του κόσμου. Ήδη η Ε.Ε. έχει νομιμοποιήσει μια σειρά πολέμους και επεμβάσεις, συμμετέχει σ' αυτούς, όπως άλλωστε συμμετέχει ενεργά στον "πόλεμο" κατά της τρομοκρατίας.
Οι καπιταλιστές της Ευρώπης γνωρίζουν καλά πως δεν έχουν μέλλον στον ανταγωνισμό με τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, αν δεν σαρώσουν τους "αναχρονισμούς" που ισχύουν ακόμα στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο, δηλαδή τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης και των λαών.
Τα συνθήματα για "ανταγωνιστικότητα", "ευλυγισία", "εκσυγχρονισμό", "δια βίου εκπαίδευση", δηλώνουν την ανάγκη του ευρωπαϊκού κεφαλαίου να προωθήσει τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις σε βάρος πάντα της ζωντανής εργασίας, της οποίας ο έλεγχος και η διαχείριση αποτελεί βασικό στοιχείο όλων των αστικών πολιτικών.
Γι αυτό θεωρούμε αναγκαίο να εκφραστεί στην πράξη, με ισχυρά μέτωπα και διεκδικήσεις για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των ευρωπαίων εργαζομένων, η προοπτική μας άλλης Ευρώπης χωρίς νεοφιλελευθερισμό, ρατσισμό, σεξισμό, οικολογική υποβάθμιση και πόλεμο, μιας Ευρώπης της ειρήνης, της προόδου, του σοσιαλισμού.
Γνωρίζουμε τις δυσκολίες του εγχειρήματος, κατανοούμε τον διπλό χαρακτήρα των ευρωπαϊκών κοινωνιών, όπου από τη μια μεριά εγγράφεται ο εθνικισμός, ο μιλιταρισμός και ο ρατσισμός και από την άλλη, στο ίδιο αυτό έδαφος των μεγάλων αντιθέσεων, αναπτύσσονται κινήματα αλληλεγγύης και ευαισθητοποίησης και εκδηλώνονται σημαντικοί εργατικοί αγώνες. Το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, το αντιπολεμικό, οι εργατικοί αγώνες για την υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους, δίκτυα και θεματικές για τα δικαιώματα και τους μετανάστες, κινήσεις, για το περιβάλλον, κατά των μεταλλαγμένων, δίκτυα για τη δημόσια υγεία και παιδεία αποδεικνύουν ότι το κοινωνικό και πολιτικό τοπίο δεν είναι άνυδρο για τις ιδέες και την πολιτική της Αριστεράς.
Αυτή η πραγματικότητα, επιβάλλει να αντιμετωπίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση με όρους μιας ταξικής εξουσίας, που όμως είναι διαρθρωμένη σε διακρατικό και υπερεθνικό επίπεδο. Όπως στο εθνικό έτσι και στο ευρωπαϊκό επίπεδο, στόχος μας είναι να προωθήσουμε κοινές δράσεις και κινήματα. Κατεύθυνσή μας είναι να προωθήσουμε τον πιο πλατύ συντονισμό, σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, ριζοσπαστικών αριστερών και οικολογικών δυνάμεων, ταξικών συνδικάτων και κινημάτων πάνω σε κοινούς στόχους, αιτήματα και διεκδικήσεις. Προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στην ΟΝΕ και τις συνέπειες των επιλογών που τη συνοδεύουν σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων, στον αγώνα για την ειρήνη, τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, την αναδιανομή του πλούτου, τις ιδιωτικοποιήσεις τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, το δικαίωμα στην εργασία, την προστασία του περιβάλλοντος, την αλληλεγγύη στον τρίτο κόσμο.
Θέτουμε πολιτικούς στόχους, συγκεντρώνουμε δυνάμεις, επεξεργαζόμαστε ανταγωνιστικές πολιτικές στον νεοφιλελευθερισμό, στα προνομιακά πεδία για την Αριστερά και τα κινήματα, ώστε το όραμα ενός άλλου κόσμου εφικτού, του σοσιαλισμού για μας, να πραγματώνεται ως τάση στον παρόντα χρόνο.
Μέσα από αυτό το πρίσμα παρεμβαίνουμε στη σχετική συζήτηση που έχει ανοίξει γύρω από το Σύμφωνο Σταθερότητας της Ε.Ε.
Άποψή μας είναι ότι το Σύμφωνο Σταθερότητας εκφράζει με τον πλέον ακραίο τρόπο τον νεοφιλελεύθερο μονεταριστικό δρόμο που ακολουθεί η Ε.Ε. και έχει λειτουργήσει απολύτως αποσταθεροποιητικά για την απασχόληση, τα εργατικά και τα κοινωνικά δικαιώματα στην Ευρώπη.
Θέση μας είναι η κατάργηση του. Εμείς αγωνιζόμαστε ενάντια στη στρατηγική της Λισσαβώνας για μια "ανταγωνιστική" Ευρώπη. Αντίθετα, διεκδικούμε πολιτικές για την οικολογική βιωσιμότητα, την κοινωνική προστασία, και την απασχόληση, τον καθολικό και δημόσιο χαρακτήρα των κοινωνικών παροχών, την πολυ-πολιτισμική συνύπαρξη και τα ίσα δικαιώματα για κάθε πρόσωπο που ζει και εργάζεται στην Ευρώπη, ως ένα πρώτο βήμα στη θεμελίωση της στρατηγικής για μιαν άλλη Ευρώπη
Έχουμε την πεποίθηση ότι οι σημερινοί συσχετισμοί μπορούν ν' ανατραπούν και ότι οι λαοί μέσα από σκληρούς αγώνες, συντονισμένους σε πανευρωπαϊκή κλίμακα, μπορούν να επιβάλλουν στους ισχυρούς της Ευρώπης, το δικό τους απελευθερωτικό όραμα.

ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΣΥΝΤΑΓΜΑ - ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΩΡΑ

Θεωρούμε ως μια από τις πρώτες και επείγουσες προτεραιότητές μας να συμβάλουμε στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό στην ενημέρωση του λαού και στη μεγαλύτερη δυνατή κινητοποίηση σε όλη την Ελλάδα κατά της Ευρωπαϊκής Συνταγματικής Συνθήκης. Η Συνθήκη αυτή η οποία καταχρηστικά και σκόπιμα αποκαλείται "Σύνταγμα", κωδικοποιεί όλες τις προηγούμενες Συνθήκες, αναγορεύει τον νεοφιλελευθερισμό σε αρχή της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, καταργεί την κατοχύρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων, διαχωρίζοντάς τα από τα ατομικά δικαιώματα, παγιώνει την ύπαρξη ανεξέλεγκτων οργάνων εξουσίας και αποτελεί σοβαρή οπισθοδρόμηση από τις συνταγματικές αρχές των ευρωπαϊκών χωρών.
Με πρόσχημα την ευρωπαϊκή ενοποίηση μας ζητούν να προσχωρήσουμε ιδεολογικά και να αποδεχθούμε πολιτικά τους βασικούς στόχους και τις συγκεκριμένες εξουσίες και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης έτσι όπως είναι τώρα και μάλιστα στο διηνεκές και αμετάκλητα. Μόνο το τερατούργημα που ονομάστηκε "οδηγία Μπολγκεστάιν" για την "απελευθέρωση" των υπηρεσιών στην Ε.Ε. να μελετήσει κανείς θα διαπιστώσει ότι δεν πρόκειται να μείνει τίποτε όρθιο από κατακτήσεις και δικαιώματα, με όποιον τρόπο κι αν έχουν κατοχυρωθεί, συνταγματικά ή όχι στο εθνικό δίκαιο.
Πρόθεσή μας είναι η πρωτοβουλία ενημέρωσης και δράσης να πραγματοποιηθεί από κοινού με τις ευρύτερες πέρα από διαφορές, αριστερές δυνάμεις με στόχο τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος στη χώρα μας για την καταψήφιση του λεγόμενου ΕυρωΣυντάγματος. Το δημοψήφισμα παραμένει πάντα η μόνη διαδικασία πληρέστερης ενημέρωσης και παρέμβασης του ίδιου του λαού και η μόνη δυνατότητα απόρριψης της αντιλαϊκής Συνθήκης. Το παράδειγμα της Γαλλίας, που παρά τη συμφωνία στην επικύρωση του ευρωσυντάγματος των κυρίαρχων πολιτικών δυνάμεων, όλες οι δημοσκοπήσεις δίνουν την πλειοψηφία στο ΟΧΙ, γεμίζει αισιοδοξία όλους τους λαούς που αγωνίζονται ενάντια στη Συνθήκη.
Προς την κατεύθυνση της κοινής δράσης και συσπείρωσης, θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις και μέσα από τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, όπως επίσης θα επιδιώξουμε τον συντονισμό και την κοινή δράση με κάθε πρωτοβουλία που παλεύει ίδιους στόχους όπως η Επιτροπή ενάντια στο Ευρωσύνταγμα-Δημοψήφισμα τώρα.
Ανεξάρτητα από τις μεθοδεύσεις των κυρίαρχων δυνάμεων να περάσουν, ουσιαστικά, στα κρυφά την επικύρωση, εμείς θα συνεχίσουμε την προσπάθεια αποκάλυψης αυτής της Συνθήκης, αναλύοντας, ταυτόχρονα, το όραμά μας για μια Ευρώπη της ειρήνης, της δικαιοσύνης, του σοσιαλισμού.

ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Η απειλή πολέμου και ο ίδιος ο πόλεμος στο πλαίσιο της στρατηγικής των ΗΠΑ και της Νέας Τάξης Πραγμάτων, γίνονται μόνιμα συστατικά και μέσα ελέγχου των αγορών, των φυσικών πόρων και μηχανισμοί γεωπολιτικών αναδιατάξεων και επιβολής της pax Americana.
Πρώτιστο μέλημά μας θεωρούμε σήμερα τις πρωτοβουλίες για την αναζωογόνηση του φιλειρηνικού αντιπολεμικού κινήματος. Η λαϊκή κινητοποίηση ενάντια στον πόλεμο και την κατοχή, η υποστήριξη και η αλληλεγγύη σε απελευθερωτικά εγχειρήματα, αποτελούν τον κοινό τόπο της Αριστεράς και των κινημάτων που παλεύουν για έναν άλλο κόσμο ειρήνης και δικαιοσύνης. Στην ίδια πολιτική κοίτη είναι η αντίθεσή μας στην επιχειρούμενη στρατιωτικοποίηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αντίθεση μας στον ευρωστρατό και στη δύναμη "ταχείας επέμβασης".
Στο πλαίσιο του αντιπολεμικού κινήματος και του γενικότερου αγώνα για την ειρήνη στον κόσμο:
- Απαιτούμε τον τερματισμό της κατοχής του Ιράκ, την άμεση απόσυρση όλων των ιμπεριαλιστικών στρατευμάτων, υποστηρίζουμε ανεπιφύλακτα το δικαίωμα των Ιρακινών να καθορίσουν οι ίδιοι την τύχη και το μέλλον τους.
- Μαζί με όλο το διεθνές κίνημα, υποστηρίζουμε τον ηρωικό αγώνα των Παλαιστινίων για ελευθερία και δικαιοσύνη.
- Υποστηρίζουμε το κλείσιμο των βάσεων, την απομάκρυνση των πυρηνικών όπλων από τη χώρα μας, την αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ, την επιστροφή όλων των ελληνικών στρατευμάτων από το εξωτερικό, τη δραστική μείωση των εξοπλισμών και των στρατιωτικών δαπανών.
- Την κατάργηση του ΝΑΤΟ και όλων των επιθετικών στρατιωτικών συνασπισμών, τη διάλυση όλων των δυνάμεων ταχείας επέμβασης.

Η ΕΛΛΑΔΑ

Η Ν.Δ. διαψεύδει γοργά τις όποιες προσδοκίες είχαν επενδύσει στη διακυβέρνησή της λαϊκά στρώματα. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. έχει εγκαινιάσει, υπό το ψευδώνυμο της "ήπιας προσαρμογής",και με εργαλεία την "απογραφή" και την "κάθαρση" μια νέα περίοδο παρατεταμένης λιτότητας για τα λαϊκά στρώματα και αναδιαρθρώσεις στο επίπεδο του κράτους.
Ήδη η φορολογική επιδρομή ενάντια στα πλατιά λαϊκά στρώματα, με τις αυξήσεις του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης, τα νέα μέτρα που θα ακολουθήσουν κάτω από τις πιέσεις της Ε.Ε. και το νέο πλέγμα νεοφιλελεύθερων παρεμβάσεων και αλλαγών, που ετοιμάζει, σε ευρύτατους τομείς, από το Ασφαλιστικό και τα εργασιακά θέματα, ως το ωράριο και τις ιδιωτικοποιήσεις, δεν αφήνουν περιθώρια για αυταπάτες σε κανένα. Από την άλλη με την "κάθαρση" στη Δικαιοσύνη, την εκκλησία και στα διαπλεκόμενα εκδοτικά συγκροτήματα, επιχειρούν να ανασυγκροτήσουν τις σχέσεις κράτους και μηχανισμών πειθάρχησης και κατασκευής συναινέσεων.
Το ΠΑΣΟΚ, μετά τη σχετική αμηχανία στην άγνωστη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επιχειρεί να ανασυγκροτηθεί από χειρότερους όρους, με το δεδομένο ότι τα ισχυρά του ερείσματα στο κράτος και τα πελατειακά δίκτυα στη δημόσια διοίκηση και στις τοπικές κοινωνίες αντικαθίστανται ταχύτατα με εκείνα της παρούσας κυβέρνησης. Η αντιπολιτευτική του τακτική έχει ως στόχο τις "κακοτεχνίες" και τις αντιφάσεις της πολιτικής διαχείρισης της ΝΔ και σε καμιά περίπτωση την αμφισβήτηση των νεοφιλελεύθερων συντεταγμένων της εφαρμοζόμενης πολιτικής, στις οποίες και το ίδιο πιστεύει.
Ο νεοφιλελευθερισμός στην Ελλάδα εκφράζεται και από τους δύο εταίρους του δικομματισμού. Τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Είτε ως εφαρμοζόμενη κυβερνητική πολιτική είτε ως δήθεν εναλλακτική πρόταση και προοπτική για τη διακυβέρνηση της χώρας.
Η αντιπαράθεση των δύο κομμάτων εξουσίας για το ποιος μπορεί αυθεντικότερα να εξασφαλίσει τα συμφέροντα των ανώτερων τάξεων - πειθαναγκάζοντας τη συναίνεση, ή την ανοχή των από κάτω - δίνει τα πολιτικά περιθώρια στην Αριστερά να διεκδικήσει από καλύτερους όρους την εκπροσώπηση των λαϊκών συμφερόντων και των κοινωνικών αναγκών.
Το μοντέλο καπιταλιστικής μεγέθυνσης που επιβλήθηκε στη χώρα, συνιστά μια γενικευμένη επίθεση σε κάθε εργασιακό και κοινωνικό κεκτημένο σε όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, ενώ η συνεχής υποβάθμιση μισθών και συντάξεων, η ακρίβεια, η όλο και πιο εφιαλτική ανεργία, η εξάπλωση της νέας φτώχειας, η εμπορευματοποίηση της παιδείας και της υγείας, που καθιστούν τα κοινωνικά δικαιώματα προνόμιο των λίγων, η παρακμή σημαντικών τμημάτων της παραγωγικής βάσης της χώρας, η απαξίωση των υποδομών, η διαρκής συρρίκνωση της μικρομεσαίας αγροτιάς και η εξουθένωση των οικογενειακών επιχειρήσεων, σχηματίζουν ένα νέο πολύ πιο σκληρό κοινωνικά τοπίο.
Σ' αυτή ιδιαίτερα την περίοδο, που τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα των εργαζομένων, των μικρομεσαίων αγροτών, των μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων και της νεολαίας παρουσιάζουν πρωτοφανή επιδείνωση ενώ προδιαγράφονται, ακόμα πιο δύσκολες μέρες για τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις, η Αριστερά μπορεί και πρέπει να αναδειχθεί σε δύναμη αντίστασης και απαντοχής των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.
Ο αγώνας για την ήττα του νεοφιλελεύθερου δικομματισμού θα είναι μακρύς και δύσκολος. Είναι αγώνας που, ταυτόχρονα, χρειάζεται να διεξαχθεί με σαφή οριοθέτηση από λογικές κεντροαριστεράς, κυβερνητισμού και συνδιαχείρισης του συστήματος από τις δυνάμεις της Αριστεράς. Ένας αγώνας που απαιτεί πρώτ' απ' όλα κοινή δράση και συσπείρωση όλων των δυνάμεων της Αριστεράς. Η κοινή δράση είναι όρος για να μπορέσει η Αριστερά να υπερασπιστεί άμεσα αιτήματα των εργαζομένων, να αντισταθεί σε αντεργατικές και αυταρχικές πολιτικές, να δικαιώσει τελικά έναν από τους βασικούς λόγους ύπαρξής της.
Η άρνηση της κοινής δράσης αποτελεί πλήγμα κατά της αξιοπιστίας και της αποτελεσματικότητας της Αριστεράς κι απ' την άποψη αυτή είναι σοβαρές οι ευθύνες όσων δυνάμεων της Αριστεράς επιμένουν να την αρνούνται.
Εμείς επιμένουμε.
Θα συνεχίσουμε να απευθυνόμαστε σε όλες ανεξαιρέτως τις δυνάμεις της Αριστεράς. Μέτωπα κοινής δράσης και πολιτικής συσπείρωσης ενάντια στον δικομματισμό, υπάρχουν και μας περιμένουν. Τέτοια μέτωπα μπορούν να αποτελέσουν το ζήτημα της ειρήνης, ο χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους, το ζήτημα της αναδιανομής του πλούτου και του εισοδήματος, οι ιδιωτικοποιήσεις, τα ζητήματα της υγείας, της παιδείας, της κοινωνικής ασφάλισης και των εργασιακών σχέσεων, η επέκταση του κράτους πρόνοιας, η προστασία του περιβάλλοντος και της οικολογικής ισορροπίας, η πάλη για μια συνολικά αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής, η υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών και άλλα πολλά.
Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε για να ανατρέψουμε τη νεοφιλελεύθερη επιθετικότητα της κυβέρνησης της ΝΔ για λογαριασμό των τραπεζιτών και των βιομηχάνων. Στον αγώνα αυτόν δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από την πολιτική του ΠΑΣΟΚ, που όλο και πιο καθαρά ταυτίζεται με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική και υπόσχεται τη στήριξη και τη διαιώνισή της.
Η αντιπαράθεση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ θα πάρει έντονο χαρακτήρα, ιδιαίτερα στις δημοτικές εκλογές. Σ' αυτή την πολιτική αναμέτρηση η Αριστερά οφείλει:
- να αποκαλύψει τα σχέδια του δικομματισμού.
- να απορρίψει κεντρικές συμφωνίες με τα κόμματα του δικομματισμού.
- να δώσει τη μάχη συσπείρωσης όλων των αριστερών δυνάμεων.
- να αγωνιστεί για ΤΑ στην υπηρεσία των δημοτών.
- να αναδείξει τον ουσιαστικό ρόλο του Δήμου και της Νομαρχίας στις σύγχρονες συνθήκες, ασκώντας σκληρή κριτική στη θλιβερή κατάσταση που έχουν δημιουργήσει σε πολλούς Δήμους τα κάθε λογής συμφέροντα.


ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ

Αυτήν την περίοδο είναι ώρα που οι δυνάμεις της Αριστεράς καλούνται να ανταποκριθούν σε νέες προκλήσεις και να συντονίσουν τις προσπάθειές τους για την ανάπτυξη των πιο πλατιών ενωτικών κοινωνικών μετώπων πάνω σε πιεστικά προβλήματα και ανάγκες.
Στις σημερινές συνθήκες επαναβεβαιώνουμε τη θέλησή μας να ενδυναμώσουμε τις προσπάθειές μας για να ενισχύσουμε με όλους τους δυνατούς τρόπους στη χώρα μας το κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.
Το Ευρωπαϊκό και το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, αποτελούν σημαντικές στιγμές και διαδικασίες του κινήματος ενάντια στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, αποτελούν μια συγκεκριμένη απάντηση στις ανάγκες συντονισμού, συζήτησης, εμβάθυνσης και κοινής δράσης σε διεθνές επίπεδο και έχουν συμβάλει με καθοριστικό τρόπο στην ανάπτυξη διεθνών κινημάτων παγκόσμιας εμβέλειας (πχ αντιπολεμικό) και στην συνάντηση κινημάτων.
Θεωρούμε ότι οι κοινές κινηματικές δομές, όπως το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ, αποτελούν πολύτιμη κατάκτηση του κινήματος και δεσμευόμαστε στο επόμενο διάστημα να εργασθούμε με ακόμα μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, πρωτοτυπία και φαντασία ώστε με πλήρη σεβασμό στην κινηματική αυτονομία , να διευρύνουμε τις πρωτοβουλίες και δράσεις του σε όλο και πιο διαφορετικά επίκαιρα κοινωνικά και δημοκρατικά προβλήματα. Να εργαστούμε ώστε το Κοινωνικό Φόρουμ να ριζώσει με επιτροπές πρωτοβουλίας σε όλη την Ελλάδα, να αγκαλιάσει πλατύτερα στρώματα πολιτών, να καταξιωθεί ως χώρος αυθεντικής συμμετοχής, αυτενέργειας και αυτοοργάνωσης και πρώτα από όλα της νέας γενιάς.
Βασικός σταθμός αυτής της προσπάθειάς μας είναι η διοργάνωση το 2006 στην Αθήνα του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ για την επιτυχία του οποίου οφείλουμε να αφιερώσουμε από τώρα όλες τις δυνάμεις μας.

ΤΑ ΠΕΔΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ

1. ΑΝΕΡΓΙΑ

Το μέτωπο κατά της εφιαλτικής ανεργίας, που συνεχώς αυξάνει και πλήττει ιδιαίτερα τους νέους και τις γυναίκες και με βάναυσο τρόπο τους μεγαλύτερης ηλικίας εργαζόμενους, είναι το πιο κεντρικό μέτωπο πρωτοβουλιών, δράσης και κινημάτων στην προσπάθειά μας.
Ξέρουμε καλά ότι ο χώρος των ανέργων είναι πολυκερματισμένος, πολύμορφος, με πολλαπλές ιδιαιτερότητες και οι άνεργοι δύσκολο να συσπειρωθούν συνολικά και να διεκδικήσουν από κοινού θετικούς στόχους.
Γι αυτό δεν περιμένουμε να έρθουν οι άνεργοι σε μας, αλλά εμείς οφείλουμε να πάμε κοντά στους ανέργους. Στα εργοστάσια που κλείνουν και τα οποία πολλαπλασιάζονται σ΄ όλη την Ελλάδα. Στις πύλες του ΟΑΕΔ όπου συνωστίζονται για την κάρτα ανεργίας. Στις πρωινές πιάτσες στα μεγάλα αστικά κέντρα που ζητάνε ένα μεροκάματο. Στις επιχειρήσεις επινοικίασης εργαζομένων οι οποίες διεξάγουν ένα σύγχρονο δουλεμπόριο.
Κόντρα στο ισχυρό ιδεολογικό ρεύμα του νεο-φιλελευθερισμού που θέλει να παρουσιάσει την ανεργία σαν αποτέλεσμα της ατομικής αποτυχίας των ίδιων των ανέργων, που δεν φροντίσανε για την έγκυρη κατάρτιση τους η δεν έδειξαν την κατάλληλη ευελιξία για την "απασχολησιμότητα" τους, εμείς επιμένουμε ότι η ανεργία είναι αποτέλεσμα της κυριαρχίας του κεφαλαίου επί της κοινωνίας και βέβαια βολεύει συγκεκριμένες κοινωνικές τάξεις. Έτσι και οι λύσεις δεν μπορεί παρά να είναι συλλογικές, βασισμένες και σε διαφορετικές πολιτικές και σε ένα νέο συσχετισμό δυνάμεων,
Το επόμενο διάστημα με αιχμές την υπεράσπιση του 8ωρου από καταστρατηγήσεις και τη θέσπιση του 35ωρου - 7ωρου, την αύξηση και επιμήκυνση του επιδόματος ανεργίας, τη διεύρυνση των δημόσιων κοινωνικών και οικολογικών υπηρεσιών, θα επιδιώξουμε να διαμορφώσουμε ένα συνεκτικό πρόγραμμα κατά της ανεργίας. Δεσμευόμαστε να στηρίξουμε πολιτικά τα αιτήματα των Συνδικάτων για μαζικές προσλήψεις στα νοσοκομεία, την εκπαίδευση, τις κοινωνικές υπηρεσίες. Δεσμευόμαστε ότι θα σταθούμε στο πλευρό όλων των αγώνων ενάντια στις απολύσεις στα εργοστάσια που κινδυνεύουν με κλείσιμο, σε κάθε κινητοποίηση ανέργων, προσπαθώντας, παράλληλα να κάνουμε την ανεργία κεντρικό μέτωπο του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, αλλά και να συμβάλουμε στη στενότερη σύνδεση των ανέργων με τα συνδικάτα και το ταξικό εργατικό κίνημα.

2. ΜΙΣΘΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ

Οι μισθοί και οι συντάξεις κυριολεκτικά σαρώνονται, ιδιαίτερα οι πιο χαμηλοί, από τη νέα λιτότητα και την καλπάζουσα ακρίβεια. Οι αυξήσεις του 3% και κάτι για το 2005 θα επιφέρουν νέα μείωση των εισοδημάτων από μισθούς και συντάξεις, τη στιγμή μάλιστα που η πλειοψηφία των τελευταίων βρίσκονται κάτω από τα 400 € και κάτω από τα όρια της φτώχειας. Δίπλα στους φτωχούς ανέργους πληθαίνει το στρώμα των εργαζομένων με μισθούς και συντάξεις φτώχειας.
Το μέτωπο για μια ουσιαστική αναδιανομή του πλούτου και την αύξηση των μισθών και συντάξεων, είναι βασικό μέτωπο των κοινωνικο-ταξικών αναμετρήσεων. Η αναπροσαρμογή μισθών και συντάξεων, χρειάζεται να συμπεριλαμβάνει την κάλυψη του πληθωρισμού, την αύξηση του ΑΕΠ και της παραγωγικότητας, τη διαμόρφωση των κατώτερων αποδοχών, προοδευτικά, στο ύψος του μέσου όρου των 9 πρώτων χωρών της Ε.Ε, που έχουν θεσμοθετήσει με νόμο ή ΣΣΕ κατώτερες αποδοχές (μισθοί μεροκάματα ασφάλειας) και η κατώτερη σύνταξη να ανέρχεται στο 80% του κατώτερου μισθού ή στα 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη.

3. ΑΚΡΙΒΕΙΑ

Η Ελλάδα σήμερα είναι μία από τις ακριβότερες χώρες της Ε.Ε., την ώρα που έχει από τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας, τα μικρότερα επίπεδα κοινωνικής προστασίας και μισθούς και συντάξεις Βαλκανίων.
Η καλπάζουσα ακρίβεια, η οποία δεν αποτυπώνεται στον επίσημο τιμάριθμο, είναι μια από τις χειρότερες μορφές συμπίεσης των λαϊκών εισοδημάτων και άντλησης υπερκερδών από το κεφάλαιο.
Θέλησή μας είναι να ανοίξουμε το μέτωπο κατά της ακρίβειας, παλεύοντας για τον έλεγχο των τιμών στους κλάδους που εμφανίζονται ανατιμήσεις, για πραγματικά μέτρα κατά των μονοπωλιακών και ολιγοπωλιακών καταστάσεων, για την ανακοπή των ιδιωτικοποιήσεων, για ένα γνήσιο τιμάριθμο που θ' αποτυπώνει τις αυξήσεις στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης, για τη μείωση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης για τις λαϊκές οικογένειες κ.λ.π.
Σήμερα που η ασυδοσία της "ελεύθερης" αγοράς παίρνει ανεξέλεγκτες διαστάσεις, ένα αριστερής κατεύθυνσης κίνημα καταναλωτών, πρώτα απ΄ όλα των εργαζομένων, είναι όσο ποτέ απαραίτητο. Απαραίτητη είναι, επίσης, η συσπείρωση πολιτών κατά της ακρίβειας σε δήμους και συνοικίες.
Διεκδικούμε μέτρα για την κατοικία, τις μεταφορές, τις δημόσιες κοινωνικές υπηρεσίες (φως, νερό, τηλέφωνο ) των ανέργων, των αποκλεισμένων, των συνταξιούχων.
Δωρεάν παιδικούς σταθμούς για τα παιδιά των εργαζόμενων.

4. ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ

Η κυβέρνηση της Ν.Δ., με τις υποδείξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Διεθνών Οργανισμών επιχειρεί να ανοίξει εκ νέου το ασφαλιστικό.
Η προσπάθεια να αντιμετωπισθεί το Ασφαλιστικό των Τραπεζών, με αφορμή την εισαγωγή των Διεθνών Λογιστικών Προτύπων, στην κατεύθυνση ουσιαστικής απαλλαγής των Τραπεζών από τις ασφαλιστικές τους δεσμεύσεις, απέναντι στους εργαζόμενους, συρρίκνωσης των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των τραπεζοϋπαλλήλων και μετάθεσης βαρών πολλών δις ευρώ στο ΙΚΑ, μας βρίσκει απόλυτα αντίθετους.
Αυτός ο προσανατολισμός μαζί με την αποφασισμένη ένταξη στο ΙΚΑ σειράς Ειδικών Ταμείων (π.χ. ΤΑΠ-ΟΤΕ κ.λ.π.), χωρίς την κάλυψη των μεγάλων ελλειμμάτων τους, θα δημιουργήσει μείζονα κίνδυνο για τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα όλων των εργαζομένων.
Το μέτωπο για την προάσπιση και αναβάθμιση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων είναι ίσως το πιο επίκαιρο πολιτικό μέτωπο της Συσπείρωσής μας το επόμενο διάστημα, για την ανάπτυξη του οποίου εκφράζουμε την ετοιμότητα να αναλάβουμε όλες τις δυνατές πρωτοβουλίες σε κεντρικό επίπεδο και στους χώρους εργασίας με ενημερώσεις, συγκεντρώσεις και ανάπτυξη αγωνιστικών κινητοποιήσεων.
Στο πλαίσιο αυτό οφείλουμε άμεσα να προετοιμαστούμε με την καλύτερη δυνατή επεξεργασία ενός προγράμματος μέτρων για τη στήριξη και αναβάθμιση του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος για τη διεύρυνση και όχι τη συρρίκνωση των αντίστοιχων δικαιωμάτων και υπηρεσιών προς τους εργαζόμενους.
Υπερασπιζόμαστε και διεκδικούμε τον δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα του ασφαλιστικού συστήματος με 3μερή χρηματοδότηση.

5. ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ

Η διαρκής επέκταση των ευέλικτων μορφών εργασίας, η επέκταση της ανασφάλιστης εργασίας και όχι μόνο στους μετανάστες, οι απλήρωτες υπερωρίες, η μη τήρηση των νόμιμων εργασιακών εγγυήσεων, ιδιαίτερα στον ιδιωτικό τομέα, οι αυθαίρετες μαζικές απολύσεις, το νέο δουλεμπόριο των επιχειρήσεων επινοικίασης εργαζομένων διαμορφώνουν ένα νέο "μεσαιωνικό" τοπίο εργασιακών σχέσεων.
Η κυβέρνηση, όπως έχει ήδη εξαγγείλει, προετοιμάζει με νέο νομοσχέδιο μέτρα για την περαιτέρω απορύθμιση και ευελιξία των εργασιακών σχέσεων, στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Σχεδιάζει, επίσης, την ελαστικοποίηση και του 8ωρου με διευθέτηση του συνολικού χρόνου εργασίας με μονομερείς αποφάσεις των εργοδοτών στα πλαίσια του διευθυντικού δικαιώματος.
Καταλυτικό χαρακτήρα για τις εργασιακές σχέσεις στον Δημόσιο Τομέα, παίρνει η προσπάθεια κατάργησης της μονιμότητας στις ΔΕΚΟ. Με πιλότο την προσπάθεια κατάργησης του Γενικού Κανονισμού Προσωπικού για τους νεο-προσλαμβανόμενους εργαζόμενους στον ΟΤΕ, επιχειρείται μια ευρεία επίθεση στη μονιμότητα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων όλων των ΔΕΚΟ, που αν περάσει, στην πορεία δεν θ' αφήσει ανεπηρέαστους ούτε τους σημερινούς εργαζόμενους των ΔΕΚΟ, αλλά και τους δημόσιους υπάλληλους γενικότερα. Αν ανοίξει η κερκόπορτα κανείς δεν θα μείνει αλώβητος.
Η εξαγγελθείσα απελευθέρωση του ωραρίου στα εμπορικά καταστήματα συνιστά ένα μεγάλο πλήγμα στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και κυρίως στους δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στο εμπόριο και τις πολυεθνικές αλυσίδες, ιδιαίτερα τις γυναίκες, που εργάζονται κάτω από συνθήκες άγριας πολλαπλής εκμετάλλευσης.
Το μέτωπο κατά των εργασιακών απορυθμίσεων, για την κατοχύρωση και αναβάθμιση των εργασιακών σχέσεων και ειδικότερα το μέτωπο για να μην περάσει το νέο απελευθερωμένο ωράριο στο εμπόριο πρέπει να τροφοδοτήσει πρωτοβουλίες της Συσπείρωσής μας σ΄ όλες τις πόλεις της Ελλάδας.
Για την ριζοσπαστική αριστερά οι εργαζόμενοι/ες δεν μπορεί να είναι πολίτες στην κοινωνία των πολιτών και "σκλάβοι" στους εργασιακούς χώρους, χωρίς δικαιώματα, χωρίς πληροφόρηση, και χωρίς συμμετοχή στις διαδικασίες που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ζωή τους.
Όχι στις ευλύγιστες εργασιακές σχέσεις και τη μερική απασχόληση. Μερικά και ελαστικά απασχολούμενος σημαίνει και μερικά και ελαστικά αμειβόμενος, μερικά και ελαστικά ασφαλισμένος, σημαίνει παραπέρα αποδυνάμωση και συρρίκνωση των Συνδικάτων και της διεκδικητικής και διαπραγματευτικής τους ικανότητας.

6. ΑΓΡΟΤΕΣ

Για μια ακόμη χρονιά οι μεγάλες κινητοποιήσεις των αγροτών ανάδειξαν την εκρηκτικότητα συνολικά του αγροτικού προβλήματος στη χώρα μας.
Η εφαρμοζόμενη Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ε.Ε. και η μη εφαρμογή εθνικών πολιτικών για τη βελτίωση των υποδομών στην αγροτική οικονομία και της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων οδηγεί σε όλο και μεγαλύτερη εξουθένωση και καταστροφή τους μικρομεσαίους αγρότες και ειδικότερα την αγροτική οικογενειακή εκμετάλλευση.
Ακόμα χειρότερες θα είναι οι επιπτώσεις από τη νέα ΚΑΠ που θα αρχίσει να εφαρμόζεται από τα μέσα του 2005 και αποβλέπει στη μετατροπή της επιδότησης προϊόντων σε εισοδηματικές ενισχύσεις των παραγωγών, αποξενώνοντας την ΚΑΠ από τα προϊόντα και την τύχη τους στην αγορά. Το τρίπτυχο λιγότερα προϊόντα, λιγότερες επιδοτήσεις, λιγότεροι αγρότες αποτελεί τη σαφή πολιτική κατεύθυνση του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης
Η πρωτοβουλία μας στηρίζει τους μικρομεσαίους αγρότες απέναντι σε ένα σχεδιασμό σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο που οδηγεί στην ταχύτατη εξουθένωσή τους και την ακόμα ταχύτερη μείωση του αγροτικού πληθυσμού τα επόμενα χρόνια, τροφοδοτώντας την ανεργία στα αστικά κέντρα.
Θέση μας είναι ότι ο προσανατολισμός της ΚΑΠ πρέπει να αλλάξει σε ριζικά διαφορετική κατεύθυνση από τη σημερινή, με κύριο στόχο τη στήριξη, ειδικότερα των μεσογειακών προϊόντων, στα οποία, μάλιστα, η Κοινότητα είναι ιδιαίτερα ελλειμματική.
Θέση μας, ταυτόχρονα, είναι η ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας στρατηγικής για την αγροτική οικονομία που θα δίνει προτεραιότητα και κίνητρα για τη βελτίωση της ποιότητας των αγροτικών προϊόντων μας, την αναζωογόνηση δημοκρατικών συνεταιρισμών για συνεταιριστικές συλλογικές καλλιέργειες, τις προγραμματισμένες αναδιαρθρώσεις των καλλιεργειών, την ταυτοποίηση επώνυμων αγροτικών προϊόντων, την προώθηση της οικολογικής γεωργίας, τη διαμόρφωση ενός σχεδίου δημόσιων επενδύσεων στην ύπαιθρο κ.λ.π.
Η Συσπείρωσή μας εκφράζει την αμέριστη υποστήριξή της στους αγώνες των βαμβακοπαραγωγών και το αίτημά τους να μη μειωθεί το εισόδημά τους και να απορροφηθεί η νόμιμη παραγωγή τους. Θεωρούμε ότι η στενή κομματικοποίηση αυτών των αγώνων με πολλαπλές συγκεντρώσεις ή η αντιπαράθεση των αγροτών με γεωγραφικούς διαχωρισμούς, δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Θέλουμε να καταστήσουμε αισθητή την παρουσία μας στην ύπαιθρο το επόμενο διάστημα με ενωτικές πρωτοβουλίες για ενωτικούς αγώνες των μικρομεσαίων αγροτών πάνω στα κοινά δίκαια αιτήματα, προβάλλοντας την ανάγκη μιας αριστερής προοδευτικής προοπτικής για θετική διέξοδο από τη σημερινή κρίση της αγροτικής οικονομίας.
Να σταματήσουμε το ξεκλήρισμα της φτωχομεσαίας αγροτιάς.

7. ΠΑΙΔΕΙΑ ΥΓΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ

Η νεο-φιλελεύθερη στρατηγική έχει σαν κύριο μέλημα τον περιορισμό του δημοσίου χώρου και των συλλογικών αξιών της αλληλεγγύης, της ισότητας και της κοινωνικής προσφοράς. Σε αυτή την αντίληψη καμία κοινωνική σφαίρα η υπηρεσία δεν πρέπει να είναι άβατο για τον ιδιωτικό τομέα ή το κέρδος. Με αυτό το σκεπτικό η ΝΔ, σε συνέχεια των πολιτικών του ΠΑΣΟΚ, σχεδιάζει νέες παρεμβάσεις στο ΕΣΥ, στο Δημόσιο Σχολείο και τη Δημόσια Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Εμείς, αντιθέτως, έχουμε την υποχρέωση να υποστηρίξουμε αυτές τις αξίες και αυτούς τους χώρους από την ανοικτή, η κρυφή, ιδιωτικοποίηση.
Παλεύουμε για την κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα των κοινωνικών υπηρεσιών και την ανατροπή των ιδιωτικοποιήσεων που προωθήθηκαν από τις νεοφιλελεύθερες επιλογές. Οι πολιτικές, όμως, που προωθούμε πρέπει να έχουν την ενεργή συμμετοχή των κοινωνικών κινημάτων. Δεν υπάρχουν πολιτικές λύσεις για τα κοινωνικά προβλήματα χωρίς τη συμμετοχή των ανθρώπων που τους αφορά. Τα κοινωνικά κινήματα χρειάζονται και για να αναδεικνύουν τα προβλήματα, και για να συμμετάσχουν στις προτάσεις, αλλά και για την εποπτεία των πολιτικών που τελικά εφαρμόζονται.
Αγωνιζόμαστε για:
- πλήρη δωρεάν δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλο το λαό.
- πραγματική δωρεάν ενιαία δημόσια παιδεία
- να σπάσει η νεολαία τα όρια των κοινωνικών γκέτο που στήνονται γι' αυτήν.
- ενιαίο πανεκπαιδευτικό αγώνα ενάντια στη νεοταξική εκπαίδευση της αμάθειας ,του κατακερματισμού και των αποκλεισμών.
- πολιτιστικούς συλλόγους, αυτοδιαχειριζόμενες βιβλιοθήκες, κέντρα νεότητας σε κάθε δήμο

8. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Βιώνουμε μια βαθύτατη πολιτιστική κρίση. Ο πολιτισμός έχει αφεθεί στους νόμους της αγοράς, που σημαίνει στους νόμους των ισχυρών, που διαθέτουν τα ΜΜΕ ή εμφανίζονται ως "μαικήνες" του πολιτισμού, καθώς και στα ισχυρά κράτη που με τους ποικίλους τρόπους που διαθέτουν επιβάλλουν τον πολιτιστικό ιμπεριαλισμό. Ο πολιτισμός γίνεται έτσι θέαμα μεγάλων διαστάσεων ή καθημερινή οπτικοακουστική ρουτίνα και όχι ουσιαστικό βίωμα ενεργούς συμμετοχή και μέθεξης. Ένας πολιτισμός του καναπέ, εμπορικό, καταναλωτικό είδος για παθητικούς δέκτες που πρέπει να πληρώσουν τα όποια ψήγματα ψυχαγωγίας με την πλύση εγκεφάλου των διαφημίσεων. Τα μέσα έχουν υποκαταστήσει τους δημιουργούς.
Οι εθνικοί πολιτισμοί σταδιακά ομογενοποιούνται τείνοντες προς την εξαφάνιση. Επιδιώκεται η επιβολή ενιαίων πολιτιστικών προτύπων, βορειοαμερικανικής, κυρίως, έμπνευσης. Οι ευρωπαϊκές αντιστάσεις είναι ασθενικές και αυτοαναιρούνται συνήθως με την επίκληση των καταναγκασμών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.
Η κατάσταση αυτή εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους, ιδιαίτερα για τη νέα γενιά.
Στόχος της Αριστεράς στο πλαίσιο μιας πολυ-πολιτισμικής ευρωπαϊκής και παγκόσμιας κοινωνίας πρέπει να είναι ο σεβασμός και η ανάπτυξη της εθνικής και περιφερειακής πολιτιστικής πολυμορφίας, συμβάλλοντας έτσι στη δημιουργία ενός παγκόσμιου πολιτισμού σε ισότιμη βάση. Να ενισχυθούν και να ενθαρρυνθούν με χρηματοδότηση, υποδομές και προβολή, τόσο κεντρικά όσο και περιφερειακά-τοπικά, όλες οι πρωτοβουλίες, επαγγελματικές και ερασιτεχνικές, που δεν υποτάσσονται στα εμπορευματικά κυκλώματα και προάγουν έναν αυθεντικό πολιτισμό. Κέντρα πολιτισμού και νεότητας σε κάθε γειτονιά, συνοικία, πόλη, δήμο και χωριό που να τα αυτοδιαχειρίζονται οι πολίτες. Μειωμένο εισιτήριο στα δημόσια θεάματα για τη νεολαία, τους άνεργους, τους χαμηλόμισθους. Δημόσιες Ακαδημίες λαϊκού πολιτισμού. Δημοκρατικός-κοινωνικός έλεγχος των πολυμέσων. Παροχή δωρεάν κοινωνικού χρόνου στους πολιτιστικούς φορείς για τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παραστάσεις και παρουσιάσεις.
Όχι στη λογοκρισία, άμεση ή έμμεση, σε ταινίες, δίσκους, βιβλία.

9. ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Η αντιτρομοκρατική σταυροφορία, το εκβιαστικό και ψεύτικο δίλημμα ασφάλεια ή ελευθερία διαμορφώνουν ένα κλίμα για να επιβληθεί το "κράτος έκτακτης ανάγκης" στο οποίο πολύ ευκολότερα παίρνονται μέτρα που θίγουν το σύνολο των δικαιωμάτων και πολύ ευκολότερα γίνονται αποδεκτά. Αναφέρουμε ενδεικτικά, ευρωένταλμα, συρρίκνωση πολιτικού ασύλου, έκδοση υπόπτων, απαξίωση της συνθήκης της Γενεύης, έκδοση προσφύγων, κατάργηση του τεκμήριου αθωότητας, έξαρση της προληπτικής καταστολής, ηλεκτρονική επιτήρηση κ.α. Αυτή η νέα γεωμετρία στην αντίληψη των δικαιωμάτων επιτρέπει την εξαίρεση, με άμεσες συνέπειες την αναθεώρηση των αυτονόητων δικαιωμάτων όπως αυτά στην εργασία, , την κοινωνική ασφάλεια, την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η πάλη για τα δικαιώματα, για την ενότητα των κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, για την καθολικότητα χωρίς εξαιρέσεις, φύλου, φυλής ή ιθαγένειας δεν είναι απλά ένα στοιχειώδες πολιτικό καθήκον στο πλαίσιο του διαφωτισμού και της νεωτερικότητας. Είναι ο πυρήνας της αντίληψής μας για το σοσιαλισμό και το θεμέλιο στο σχέδιο μετάβασης.
Απαιτούμε:
Πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα .για όλους και όλες χωρίς εξαιρέσεις
Απλή αναλογική σε όλες τις εκλογικές διαδικασίες.
Να μπορεί ο λαός να εκφράζει τη θέληση του, για σοβαρά ζητήματα, μέσα από δημοψηφίσματα.
Να διαλυθούν τα ΜΑΤ, ΜΕΑ, τα ΕΚΑΜ και όλες οι ειδικές δυνάμεις καταστολής των λαϊκών ελευθεριών και κινητοποιήσεων..
Να καταργηθεί ο τρομονόμος.
Πολιτικό άσυλο για όσους διώκονται από αντιδραστικά καθεστώτα.

10. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ

Η μετανάστευση δεν είναι μόνο συνέπεια της ιμπεριαλιστικής υπερεκμετάλλευσης, αποτελεί και σχέση εξουσίας και εκμετάλλευσης στο πλαίσιο του καπιταλιστικού συστήματος
Η συνέχεια της καπιταλιστικής παραγωγής με απόλυτο κριτήριο το κέρδος δημιουργεί σε όλες τις μεγάλες οικονομίες (κυρίως τις ΗΠΑ και την ΕΕ) την ανάγκη για μαζική εισαγωγή εργατικού δυναμικού. Η ανάγκη αυτή καλύπτεται με τη δημιουργία του καθεστώτος του "λαθρομετανάστη" που εξασφαλίζει στους καπιταλιστές αυτό το δυναμικό, αλλά με πολύ μικρότερες αμοιβές και εργατικά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Παράλληλα με εργαλείο τη μετανάστευση αναδιατάσσουν την αγορά εργασίας εγκαθιστώντας όλο και μεγαλύτερες περιοχές "μαύρης" ανασφάλιστης εργασίας, για τους ντόπιους και αλλοδαπούς εργαζόμενους. Ταυτόχρονα οι κυβερνήσεις, τα κυρίαρχα κόμματα και τα ΜΜΕ, καλλιεργούν και αναπαράγουν τη ρατσιστική αντιμετώπιση των μεταναστών με στόχο τη διαίρεση των εργαζομένων, την υπονόμευση των δικαιωμάτων και του ντόπιου εργατικού δυναμικού. Στη χώρα μας από τη δεκαετία του ενενήντα, με τη μετατροπή της Ελλάδας, από χώρα αποστολής σε χώρα υποδοχής μεταναστών, οι πολιτικές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αδιαφοροποίητα, στήριξαν την κερδοφορία των επιχειρήσεων στο φθηνό και ανασφάλιστο μεταναστευτικό δυναμικό, διατηρώντας μεγάλες κατηγορίες μεταναστών χωρίς χαρτιά, χωρίς δικαιώματα, όμηρο της εργοδοσίας και της αστυνομίας. Την ίδια πολιτική λογική υπηρετεί και ο νέος νόμος της ΝΔ για τη μετανάστευση. Η παραμονή σε ένα ρευστό καθεστώς νομιμότητας-παρανομίας, είναι ο ορίζοντας για την πλειοψηφία των μεταναστών και μεταναστριών που ζουν και εργάζονται στη χώρα μας. Ένας φαύλος κύκλος που επιτρέπει να ανθεί η υπερεκμετάλλευση, τα διαμεσολαβητικά κυκλώματα, η καταναγκαστική πορνεία, η βία οργάνων της δημόσιας τάξης, ο παραλογισμός και η άγνοια της Δημόσιας Διοίκησης , και κυρίως επιτρέπει να κυοφορείται ο ρατσισμός και η ξενοφοβία,
Η αλληλεγγύη στους μετανάστες και τις μετανάστριες, οι κοινοί αγώνες ελλήνων και μεταναστών εργαζομένων, αποτελούν ένα απολύτως κεντρικό μέτωπο, τόσο στο εργατικό κίνημα όσο και για την αριστερά. Θα υποστηρίξουμε όλα τα θρησκευτικά, πολιτιστικά και πολιτικά δικαιώματα των μεταναστών, θέτοντας ως κεντρική μας υποχρέωση τη μάχη ενάντια στο ρατσισμό, και απαιτώντας:
- Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών που βρίσκονται στη χώρα.
- Ίσα δικαιώματα για όλους τους ξένους εργάτες, άσυλο στους πολιτικούς πρόσφυγες.
- Όχι στο ρατσισμό, το σοβινισμό και στα πογκρόμ ενάντια στους μετανάστες.

11. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής όπως είχαν τονίσει ήδη και οι θεμελιωτές του μαρξισμού, είναι καταστροφικός και απέναντι στη γη, το οικοσύστημα, τη φύση. Η φύση τώρα εκδικείται, ιδιαίτερα μετά την εκθετική αναπτυξιακή πορεία των μεταπολεμικών χρόνων του κεϋνσιανισμού και τη νεοφιλελεύθερη καπιταλιστική παγκοσμιοποίηση που έκανε αχαλίνωτες και επέκτεινε σε παγκόσμια κλίμακα τις καταστροφές, με κυριότερη συνέπεια την κλιματική αποσταθεροποίηση και τη συνεπαγόμενη απειλή για την ίδια την επιβίωση του ανθρώπινου πολιτισμού. Είναι όμως οι ίδιες αυτές καταστροφές που ευαισθητοποιούν τα τελευταία χρόνια τα θύματά τους, εκατομμύρια ανθρώπους σ΄ όλο τον κόσμο, που αγωνίζονται για την προστασία των δασών, των ακτών και των θαλασσών, την απαγόρευση της πυρηνικής ενέργειας για οποιαδήποτε χρήση, την αποτροπή της ερημοποίησης, την πρόσβαση σε καθαρό νερό, την προστασία της βιοποικιλότητας αλλά και της διατροφικής αυτοδυναμίας απέναντι στα συμφέροντα των πολυεθνικών μονοπωλίων που προσπαθούν να ελέγξουν την παγκόσμια αγροτική παραγωγή μέσω και των μεταλλαγμένων προϊόντων.
Είναι ακόμα το ίδιο το καπιταλιστικό κέρδος και ένα πελατειακό πολιτικό σύστημα που καταστρέφει τη μοναδική ελληνική φύση, αφού πρώτα κατέστρεψε και έκανε μη λειτουργικό το αστικό περιβάλλον, τσιμεντοποιεί τα πάντα, εκποιεί τη δημόσια γη και τις δασικές εκτάσεις, μπαζώνει παραλίες και ποτάμια, καταστρέφει πλατείες, αρχαιολογικούς χώρους και παραδοσιακά κτίρια, προκαλώντας όμως εντεινόμενες και διευρυνόμενες αντιστάσεις και αγώνες για το δικαίωμα στο φυσικό περιβάλλον, για το δικαίωμα στην πόλη, για να μπει ο άνθρωπος και το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη.
Ο αγώνας για την προστασία του περιβάλλοντος είναι αγώνας ενάντια στον παραγωγισμό, τον καταναλωτισμό και την εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών, είναι αγώνας ενάντια στην παράλογη "λογική" της καπιταλιστικής ανάπτυξης, και προδιαγράφει τα χαρακτηριστικά ενός σοσιαλισμού με οικολογικό περιεχόμενο.
Οι αγώνες που έχουν ξετυλιχθεί τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα έχουν αναδείξει μια σειρά άμεσους στόχους τους οποίους και υποστηρίζουμε:
Κατάργηση των αντιδασικών νόμων, καμιά οικοδόμηση δασικών εκτάσεων, καμιά εκποίηση δημόσιας γης, εκτεταμένο πρόγραμμα αναδασώσεων χέρσων εκτάσεων καθώς και φυτεύσεων στο αστικό περιβάλλον.
Στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, στην εξοικονόμηση και ορθολογική χρήση της, δραστικός περιορισμός της χρήσης οχημάτων με μηχανές εσωτερικής καύσης, προνομιακή βελτίωση, ενίσχυση και χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς ιδιαίτερα σταθερής τροχιάς.
Απαγόρευση της παραγωγής και χρήσης μεταλλαγμένων προϊόντων, αυστηρά μέτρα για την προστασία των καταναλωτών από τα μεταλλαγμένα προϊόντα.
Εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Κιότο παρά την ανεπάρκειά του, ριζική βελτίωση και επέκτασή του για την περίοδο μετά το 2012.
Μέτρα προειδοποίησης και πρόληψης από τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές και αρωγής στους περιβαλλοντικούς πρόσφυγες

Φίλοι και φίλες,
Η ελπίδα που γέννησε η Πρωτοβουλία μας και τα ενωτικά εγχειρήματα της τελευταίας τετραετίας πρέπει να βρει τη δικαίωσή της.
Οφείλουμε όλοι να ανταποκριθούμε στα ισχυρά μηνύματα ενότητας που στέλνει η εργατική τάξη και τα άλλα πλατιά λαϊκά στρώματα της χώρας μας.
Βάση κοινής δράσης και συσπείρωσης αποτελούν τα ίδια τα προβλήματα που βασανίζουν το λαό και τον τόπο μας.
Ο αγώνας ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για το εισόδημα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, για την υπεράσπιση της ειρήνης, της κοινωνικής δικαιοσύνης και του πολιτισμού, για την προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος, μας χρειάζεται όλους μαζί.
Κανένας μακροπρόθεσμος στόχος δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για την άρνηση του καθήκοντος του παρόντος. Γιατί εκτός των άλλων η άρνηση του σήμερα, απομακρύνει και το αύριο, ενώ πέρα από προθέσεις υπηρετεί αντικειμενικά τα σχέδια των κυρίαρχων δυνάμεων.
Απευθυνόμαστε σε όλα τα Κόμματα και τις Οργανώσεις της Αριστεράς.
Απευθυνόμαστε σ' όλο τον Κόσμο της Αριστεράς.
Απευθυνόμαστε σε κάθε προοδευτικό πολίτη.
Ας δώσουμε όλοι μαζί κι ο καθένας χωριστά τη μάχη για την κοινή δράση και πολιτική συσπείρωση της Αριστεράς.
Την χρειάζεται η εργατική τάξη, ο λαός και ο τόπος.